De oprichting van VMX Architects in 1995 betekent niet alleen de start van een ambitieus bureau maar valt toevalligerwijs samen met een belangrijke politieke verandering in de condities waaronder architectuur tot stand komt. De situatie van een door de overheid gestuurde bouwproductie wordt begin jaren negentig verlaten en maakt plaats voor privatisering en marktwerking. Dit betekent een nieuwe context met nieuwe verantwoordelijkheden voor de architect. Opgeleid in een periode van sociale verantwoordelijkheid, maar doordrongen van de huidige tijd, streeft VMX er naar architectuur opnieuw inhoud te geven.

De afgelopen jaren werden er zo’n 25 projecten gerealiseerd. VMX benadert in deze projecten architectuur vanuit een pragmatische en optimistische grondhouding. Het bureau ontwikkelt ontwerpen op basis van bestaande situaties, uitgaande van economische en culturele randvoorwaarden. Praktische factoren als programma, functie en locatie zijn belangrijke elementen in het ontwerpproces. VMX ziet het als haar taak om te zoeken naar strategieën om tot een creatieve intergratie te komen. Kenmerkend voor het werk van VMX is het streven om realistische oplossingen te formuleren, zonder voorspelbaar te worden.

VMX realiseert zich dat ze altijd in opdracht werkt en gaat graag de discussie met opdrachtgevers en gebruikers aan over hun wensen. Service en kostenbewustheid gaan hand in hand met flexibiliteit, duurzaamheid en markante vormgeving.

Het werk van VMX getuigt van een opvatting over architectuur als maatwerk. Functionerend onder strikte randvoorwaarden bouwt het bureau niet aan meer van hetzelfde, maar aan specifieke en unieke oplossingen. Binnen de huidige pluriforme architectuur en stedenbouw onderscheidt VMX zich daardoor met onafhankelijke en eigenzinnige bouwwerken. Het ontwerpproces waarin deze bouwwerken tot stand komen is door middel van drie begrippen te omschrijven: experiment, verfijning en optimisme. Beschrijving van deze begrippen karakteriseert tevens het werk.