Het SODAE-House is het huis van de architect. De locatie is een eilandje op een splitsing van waterwegen, net buiten de stad in een beschermd natuurgebied.
Volgens het principe van de bunker – wel zien maar niet gezien worden – ligt het huis als een massief object in het landschap, weggezakt in het poldergras. Door een alzijdige positionering kijkt het vrijelijk uit op de hoogbouw aan de Zuidas, op de Rembrandttoren in Zuidoost en op de vliegtuigen van en naar Schiphol. De schijnbaar eenvoudige vorm vindt zijn oorsprong in de inventieve omzeiling van beperkingen in het bestemmingsplan. De verplichte afschuining van het volume had namelijk moeten leiden tot een traditioneel Hollands puntdak. VMX zocht naar een manier deze gemeentelijke voorwaarden om te zetten in a tool for invention. De vier zijden van het basisvolume zijn op een dusdanige manier afgesneden dat het huis er aan elke kant anders uitziet. Door deze subtiele ingreep is een buitengewoon karakteristieke vorm ontstaan, een asymmetrisch tienvlak.
Binnen het volume hebben de drie verdiepingen elk een andere oriëntatie. Het woongedeelte (eten, spelen en werken) ligt op de bovenste verdieping, daar waar het uitzicht het mooist is. Het slaapgedeelte bevindt zich daaronder en kijkt precies de andere kant op, daar waar eventueel bekijks het minst is. In de verdieping onder het maaiveld bevinden zich typisch ‘donkere’ functies: bioscoop, fitnessruimte en bibliotheek.
Dwars door deze driedeling loopt de verticale scheiding van het huis: het deel van de ouders en het deel van de kinderen. Elke zone heeft zijn eigen entree, trappen en sanitair. In het midden van het huis komen de delen samen in een soort 2-in-1 badkamer: in feite twee badkamers maar van elkaar gescheiden door een glazen wand om toch ochtend- en avondrituelen te kunnen delen. De onderste en bovenste verdieping zijn voor gebruik door het hele gezin, maar hebben wel hun eigen verbindingen met de slaapvertrekken. In deze opzet verweeft het huis afzonderlijk en gezamenlijk gebruik op een subtiele manier.
Het ontwerp voor het Sodae-huis verenigt een fenomenaal uitzicht met de luxe van privacy. Een huis als abstract, landschappelijk object: wel zien maar niet gezien worden. Daarmee is op een oer-Hollands landschap een zeer on-Hollands huis neergezet. Een huis om te genieten van een weidse omgeving, in alle rust en afzondering. En toch aan de rand van stad.
Genomineerd voor de Gouden A.A.P.2010 (Amsterdamse.Architectuur.Prijs.)
| Opdrachtgever | Sylvie Murphy |
|---|---|
| Locatie | Amstelveen |
| Omvang | 500 m2 |
| Ontwerp | 2005-2007 |
| Uitvoering | 2008-2009 |
| Bouwkosten | 1 mln EUR |












